WELKE IS DE MEEST CANNABISVRIENDELIJKE PARTIJ VAN BELGIË?

Op woensdag 26 mei 2010 stuurde de Raad van Bestuur van Trekt Uw Plant de volgende brief.

Geachte dames en heren,

Wij schrijven U namens de vzw Trekt Uw Plant, die ijvert voor legalisering van de cannabismarkt in Belgie.

Naar aanleiding van de komende verkiezingen zouden onze leden graag Uw standpunt kennen inzake de volgende kwestie, die ruim een half miljoen Belgen en hun naasten dagelijks bezighoudt.

In heel de wereld wordt alsmaar duidelijker dat het verbod op cannabis niet de manier is om eventuele problemen die met het gebruik ervan samenhangen het hoofd te bieden. In Californië in de VS wordt in november over een wetsvoorstel gestemd dat de cannabismarkt volledig wil legaliseren. Ook in Nederland gaan stemmen op om de toevoer aan de coffeeshop nu eindelijk te reguleren.

Wat zijn, met het oog op de federale verkiezingen van 13 juni en van de mogelijke wetswijziging achteraf, uw standpunten en voorstellen betreffende de wettelijke regeling van de cannabismarkt in België?

Zal Uw partij werk maken van een verstandige, heldere en ondubbelzinnige wetgeving inzake cannabis met het oog op het beëindigen van het huidige gedoogbeleid?

Ondersteunt Uw partij het principe van een gemeenschappelijke kweekruimte voor consumentenverenigingen (zgn. cannabis social clubs) zoals Trekt Uw Plant om de illegale markt te vermijden?

Naar Uw antwoord zal reikhalzend worden uitgekeken door vele kiezers. Gelieve ons daarom ten spoedigste, liefst voor 1 juni, antwoord te geven op onze vragen.

In afwachting van Uw antwoord verblijven wij hoogachtend,

namens Trekt Uw Plant vzw,

Joep Oomen / Kris Verdonck / Martin Veltjen

ANTWOORD VAN GROEN! (26 mei 2010)

Beste ,

Om het kort en helder te stellen:

Groen! pleit er voor om cannabis uit de illegaliteit te halen. Zo hoeven gebruikers zich niet in de illegale sfeer te begeven om aan hun product te geraken, en kan de overheid controle uitoefenen over de inhoud en de prijzen van het product. De cannabishandel zal bijgevolg minder lucratief zijn waardoor de handel in en teelt van cannabis uit de handen van de maffia zal geraken.

We zijn het dan ook eens met het wat u zelf op uw website omschrijft als het doel van uw initiatief, de cannabis social clubs, namelijk een benadering van cannabisgebruik die uitgaat van het volksgezondheidsaspect, en niet van het strafrecht, waarbij de overheid produktie en consumptie van cannabis (onder bepaalde omstandigheden) toelaat, waardoor men ongewenste effecten (versnijding van het produkt met gevaarlijke middelen zoals glas of vernis, prijsopdrijving door criminele handelaren, te gemakkelijke toegankelijkheid voor minderjarigen) kan voorkomen en tegengaan.

Ik hoop dat dit voldoende duidelijk ons standpunt weergeeft.

Met vriendelijke groeten,

Stefan Colaes
 Medewerker studiedienst Groen!
 Sergeant de Bruynestraat 78-82
 1070 Brussel

ANTWOORD VAN HET VLAAMS BELANG (26 mei 2010)

Beste,

Het standpunt van het Vlaams Belang omtrent druggebruik is heel duidelijk.

“Drugs zijn een maatschappelijke realiteit. We moeten dat niet verbieden, maar jongeren leren ermee om te gaan.” Dat zei destijds Magda Aelvoet, de toenmalige ‘groene’ minister van - inderdaad! - Volksgezondheid. Ook voormalig groene Vlaamse minister Mieke Vogels - Welzijn en Jeugdbeleid - zat op dezelfde lijn, net zoals de meerderheid van de paars-groene regering die een feitelijk gedoogbeleid voor drugs had afgekondigd. Daarmee stapte België in het spoor van Nederland. In april 2004 besloot de centrum-rechtse regering in Nederland het gedoogbeleid echter af te bouwen, vermits de inlandse cannabis nauwelijks een soft-drug meer was, maar van zo een ‘kwaliteit’ was, dat het een hard-drug evenaarde. Boven de Moerdijk stapten ze dus zonder verpinken af van hun beruchte, ‘progressieve’ beleid. De balans van 25 jaar ‘gedogen’ was overigens vernietigend: het druggebruik was in Nederland niet teruggedrongen of ‘onder controle.’ De maatschappelijke overlast was enorm en de opvang van verslaafden kostte handenvol geld.

De beoogde scheiding tussen soft- en harddrugs is denkbeeldig. De handel in cannabis is volledig in handen van het criminele milieu. Maar dat wilden ze in België dus niet geweten hebben. Enkel het Vlaams Belang bond de kat de bel aan. Geen gedoogbeleid, maar een harde vervolging van drugsgerelateerde activiteiten, dát was en is nog steeds ons standpunt.

Gelukkig staan we niet alleen in onze strijd tegen de cannabis-drugswet. In oktober 2004 vernietigde het Arbitragehof een belangrijk gedeelte van deze wet. Er stonden volgens het Arbitragehof immers heel wat onduidelijke begrippen in deze wet (“problematische gebruiker,” “openbare overlast” en “hoeveelheid cannabis die iemand voor eigen gebruik bij zich mag hebben”).

“Cannabis is onschadelijk,” zeggen ze wel eens. Cannabis onschuldig? Een gevaarlijke misvatting! Regelmatig gebruik van cannabis tast het geheugen en het concentratievermogen aan. Deze drug verandert de persoonlijkheid van de gebruiker. Cannabis ondermijnt de natuurlijke veerkracht van het menselijke lichaam en de geest en richt op die manier onherstelbare schade aan. De drempel voor angstaanvallen en schizofrenie verlaagt en er is hoe dan ook een sterk verhoogd risico op kanker. Recente studies bevestigen trouwens opnieuw dat cannabis sterk verslavend kan werken. En dan hebben we het nog niet eens over de vele auto-ongevallen in het weekeinde, door druggebruik.

Het zal wel correct zijn dat niet iedereen na een experiment met cannabis overstapt op heroïne of cocaïne, maar de voorstanders van legalisering kunnen niet ontkennen dat élke drugdode ooit begonnen is met een ‘onschuldige joint.’ En elke drugdode is er één te veel. Amper één jaar na het bekend maken van de lakse drugnota van de regering is het cannabisgebruik bij jongeren al sterk gestegen. Een peiling van de Vereniging van Alcohol en andere Drugproblemen (VAD) geeft aan dat het aantal leerlingen dat minstens één keer naar cannabis greep, in het schooljaar 2000-2001 maar liefst 40% hoger lag dan het jaar voordien. Daarmee worden alle voorspellingen waar en oogst de regering wat ze gezaaid heeft…

Voor het Vlaams Belang is de ‘kleine gebruiker’ geen crimineel, die onmiddellijk achter de tralies moet. Maar we moeten druggebruik in elk geval ontmoedigen. Dat kan met leerstraffen of boetes en waar nodig met een verplichte ontwenningskuur. Naast preventiecampagnes vanaf de lagere school wil het Vlaams Belang dringend meer drugcontroles in het verkeer, in scholen en in discotheken. Politie en gerecht moeten de drughandel ongemeen hard aanpakken. Het verkopen van een dodelijke dosis drugs verdient de allerzwaarste straf.

Wij durven te betwisten dat teelt voor eigen gebruik in sommige gevallen een noodzaak is. Elke medicus kan de patiënten in kwestie voldoende voorzien van uitstekende pijnstillers. Dit zonder gevaar voor de eerder beschreven kwalijke bijwerkingen van cannabis. Wij verzetten ons dus ook tegen teelt voor eigen gebruik.

Ik hoop u hiermee van dienst te zijn geweest.

Met beleefde groeten,

Frederik Pas

Informatiecel Kenniscentrum Vlaams Belang
 Leuvenseweg 21 lokaal 1139
 1008 Brussel

Beste,

Onlangs organiseerde N-VA nog een drugscolloquium (25 mei 2010) waarbij de klemtoon lag op preventie. In de visie van N-VA gaat ontraden niet samen met gedogen. Dit geldt natuurlijk ook voor cannabis. Via deze link komt u terecht op de slottoespraak van Senator dr. Louis Ide waarin hij de visie van N-VA uit de doeken doet.

Met vriendelijke groeten,

Bert Jansen

Politiek medewerker van dr. Louis Ide - Senator N-VA
 Huis der Parlementsleden | bureau 2133
 Leuvenseweg 21
 1009 Brussel

Van Saïd El Khadraoui

Stelling van sp.a (Waarvoor staan we?)

Wij kiezen voor een drugsbeleid dat de werkelijke drugproblemen aanpakt en geen problemen maakt waar er geen zijn. Een drugsbeleid met gezond verstand dus. Louter bestraffen en zeggen "het mag niet" lost de problemen niet op. We moeten ons richten op het beter voorkomen en verhelpen van de problemen. Door geloofwaardige preventie die wijst op de mogelijke risico’s. Door een betere hulpverlening van degenen die toch in de problemen komen, ongeacht of het nu verboden is of niet. Door een betere samenwerking tussen hulpverlening en justitie.

Problematische druggebruikers worden door de rechter doorverwezen naar de hulpverlening en kunnen een gepaste behandeling volgen. Maar ook door het beter aanpakken van de overlast die soms door legaal en illegaal drugsmisbruik wordt veroorzaakt en het effectiever bestrijden van de criminele organisaties die zich verrijken met de drughandel.

Stelling in een oneliner

Laten we geen problemen maken waar er geen zijn, en de echte problemen beter aanpakken. Met gezond verstand. Neen aan de problemen, ja aan het plezier. Met mate. Te veel van iets is nooit goed. Dus niet te veel repressie. En niet te veel blowen.

Bijvoorbeeld

Je mag drie gram cannabis op zak hebben voor eigen gebruik. Maar niet in het bijzijn van een minderjarige. Je mag een cannabisplantje hebben staan op jouw kamer. Maar niet een tuin vol cannabisplanten. Kortom, een drugsbeleid met gezond verstand.

Meest gestelde vragen en antwoorden

Waarom stuurde de paars-groene regering een verkeerd signaal uit. Nu denkt toch iedereen dat alles mag en kan?

Dat zogenaamde ontradende signaal van de overheid heeft weinig invloed op het aantal drugsgebruikers. Het is niet het signaal van de overheid dat bepaalt of jongeren al dan niet drugs proberen. De realiteit van het cannabisgebruik is er al. De softdrug maakt deel uit van de leefwereld van heel wat jongeren en jongvolwassenen, zonder dat het voor de meerderheid onder hen voor problemen zorgt. Je ogen daar voor sluiten is struisvogelpolitiek. Het komt er op aan er verstandig mee om te gaan. Door de samenleving en door de overheid.

Wat zegt de huidige drugswetgeving?

Het gebruik en de verkoop van àlle illegale drugs is en blijft voor minderjarigen verboden. Ook voor meerderjarigen blijft alle verkoop en bezit van illegale drugs verboden. Ook de softdrug cannabis blijft een verboden drug. Alleen zal er niet meer vervolgd worden wanneer het om een hoeveelheid cannabis voor eigen gebruik gaat (max 3 gram of één plant) en er geen verzwarende omstandigheden of verstoring van de openbare orde plaats heeft. De politie stelt dan enkel een vereenvoudigd proces-verbaal op, dat niet word doorgegeven aan het parket – en er wordt in dat geval dus niet meer vervolgd.

Is het niet beter om drugsgebruik hard aan te pakken?

Vergelijking van de cijfers over de mate van drugsgebruik in verschillende landen toont aan dat het al dan niet bestaan van een streng repressief beleid geen invloed heeft op het aantal gebruikers. In de jaren 90 steeg het cannabisgebruik in alle Europese landen. Zowel in landen met een repressief beleid als in landen met een gedoogbeleid. Het zijn vooral sociaal-culturele trends en levensomstandigheden die de mate van drugsgebruik bepalen.

Is een jointje op een festivalweide toegelaten?

Het bezit van cannabis blijft strafbaar. Maar als het voor eigen gebruik is, zal de politie niet vervolgen. Wees dus verstandig op een festivalweide. Hou drugs weg van minderjarigen. Ook de politie moet verstandig optreden en de festivalweide niet bestormen.

Waarom cannabis niet gewoon legaliseren?

Door cannabis in het strafrecht te houden, vermijdt de overheid dat het gebruik ervan als evident en alledaags wordt beschouwd. Maar door met betere argumenten dan "het mag niet" aan te komen draven wil de overheid wijzen op de mogelijke risico’s en wil ze op een verstandige manier omgaan met het gebruik van drugs.

Is cannabis dan niet gevaarlijk? Of leidt het naar andere drugs?

Geen enkele legale of illegale drug is zonder risico. Elke drug kan overdreven gebruikt of misbruikt worden. Overdrijven of gebruiken om de verkeerde redenen is nooit goed, voor geen enkele drug. Van alle legale - alcohol, tabak, slaap of kalmeringsmiddelen - en illegale drugs heeft cannabis het laagste gezondheids- en verslavingsrisico. Cannabisgebruik leidt ook niet automatisch tot het gebruik van andere zwaardere drugs. Als dat toch gebeurt, is het omdat die drugs in dezelfde illegale sfeer zitten. Of omdat de betrokkene meer vatbaar is voor verslaving met om het even welke legale of illegale drug.

Cannabis is voor sommigen wel een risico. Net zoals alcohol voor sommigen een risico is. En als je een ongezond vluchtgedrag en verslavingsgedrag hebt, geraak je in de problemen en moet je geholpen worden.

Wordt het niet moeilijker om aan preventie te doen, nu dat de overheid sommige vormen van bezit voor eigen gebruik niet meer vervolgt of bestraft?

Neen, alleen moet de boodschap voldoende duidelijk zijn. Er is al zoveel gezegd over de huidige drugswet. Er is meer gezegd dan er veranderd is. Preventie werkt enkel als de boodschap geloofwaardig is. Het verleden toont aan dat preventie die vooral gebaseerd is op afschrikking en bestraffing, en dus niet aansluit met de leefwereld en realiteit van de betrokkenen, niet of enkel tijdelijk werkt en soms zelfs een tegengesteld effect heeft.

Wat hebben we bereikt?

Het drugsbeleid getuigt van meer gezond verstand: een evenwicht tussen preventie, het aanpakken van de problemen en een harde aanpak van drugshandel.

Wat willen we nog bereiken?

Een degelijk en geïntegreerd preventiebeleid. Ook en vooral de Vlaamse regering moet haar verantwoordelijkheid hierin opnemen.

Uit ons verkiezingsprogramma:

Alcohol- en drugproblematiek: een actief beleid

Er bestaat in Vlaanderen een belangrijk alcohol- en drugprobleem. Kwetsbare groepen blijven nog al te vaak onbereikbaar voor preventie. Preventie is de eerste prioriteit binnen een effectief alcohol- en drugbeleid en op dit terrein heeft Vlaanderen vrijwel alle bevoegdheden in handen. Deze preventie niet enkel gericht op jongeren, maar ook op andere doelgroepen van de bevolking. Preventie kan gevoerd worden via verschillende kanalen: onderwijs, jeugdwerk, arbeid, ….

1. De continuering van de uitvoering van het Vlaams Actieplan Tabak, Alcohol en Drugs is absoluut noodzakelijk evenals de versterking van het aantal preventiewerkers die in de verschillende sectoren de doelgroepen ondersteunen.

2. Preventie moet naast productinformatie en het middelengebruik vooral gericht zijn op het aanleren van sociale vaardigheden zoals het omgaan met sociale druk.

Er is niet enkel nood aan een versterking van de preventie en de hulpverlening inzake alcohol- en druggebruik. Daarnaast willen we dat de hulpverlening pro-actief handelt.

3. De hulpverlening moet zelf actief de cliënt opzoeken. De motivatie van de alcohol- of drugsverslaafde persoon moet opgewekt, gestimuleerd en versterkt worden door de hulpverlener.

4. Vroeginterventie wordt momenteel nog te weinig erkend en gefinancierd. We willen van het projectmatige af om te komen tot meer structurele inbedding van vroeginterventie.

5. Tijdens periodes van detentie moeten we ook achter gesloten deuren investeren in therapeutische settings. Mensen mogen niet uit de gevangenis vertrekken met een daar opgedane verslaving. De detentieperiode moet actief gebruikt worden om aan de verslaving te werken.

6. sp.a wil ijveren voor de uitbreiding van de capaciteit van daadwerkelijke crisiscentra. Vandaag blijven alcohol- en drugverslaafden die acuut hulp nodig hebben in de kou staan. Daarom willen we ijveren voor extra crisisbedden.

7. sp.a zal niemand in de kou laten staan en dus ook de hand reiken naar zij die zichzelf buiten het hulpverleningsaanbod plaatsen. Daarom wil sp.a meer investeren in ‘harm reduction’. Dit vraagt de verder ondersteuning en uitbouw, samen met het Sociaal Huis en andere diensten, van lokale spuitenruilpunten. Zij hebben een integrale werking: recuperatie en verstrekking van injectiemateriaal, tips voor hygiënisch gebruik, toeleiding naar de hulpverlening... Immers, dit is een aanbod dat zelfs voor de meest gemarginaliseerde gebruiker een laatste verbinding betekent met de maatschappij. Het contact dat hier kan worden gelegd is van groot belang om de hulpverlening toegankelijk te maken voor iedereen. Bovendien werd aangetoond dat de recuperatie van het vuile materiaal een zeer grote invloed heeft op het verminderen van het aantal zwerfspuiten op de straat.

8. De Vlaamse regering moet de haalbaarheid nagaan van gebruikersruimten onder toezicht, naar Canadees voorbeeld. Dit zijn locaties waar men op een veilige manier kan gebruiken (bijv. op het vlak van hygiëne en vermijden van besmetting) in de aanwezigheid van geschoold personeel. Dit zou een belangrijke inperking van de openbare overlast kunnen betekenen (zwerfspuiten, openbaar gebruik...) en kan de risico’s voor overdosissen en besmettingen in belangrijke mate verkleinen.

Dag,

Hieronder vindt U het standpunt van de PVDA+ over drugs en druggebruik.

Vriendelijke groeten,

Mieke Van Overveldt

In onze maatschappij hebben mensen chemische hulpmiddelen (hard- of softdrugs, legale of illegale drugs en medicamenten) nodig om zich goed in hun vel te voelen, zich te amuseren, maar ook om te kunnen werken of studeren, of om hun dagelijkse stress en problemen te vergeten. Het druggebruik is een symptoom van al deze maatschappelijke problemen.

 Daarom is de PVDA tegen drugs als vlucht of als middel om de werkelijke problemen te camoufleren. Bovendien houdt het frequent gebruik van drugs altijd het gevaar in van problematisch gebruik en verslaving, wat de persoonlijke problemen nog verergert.

 Druggebruik kan enkel structureel verminderen door die onderliggende problemen aan te pakken. Daarom weigeren wij elke heksenjacht tegen druggebruikers. Repressie en gevangenisstraffen leiden tot een neerwaartse spiraal en zijn niet de beste manier om iemand van zijn verslaving af te helpen (eerder het tegendeel).

 De PVDA is voor opvoeding over de gevaren van druggebruik van jongsaf aan. Wij willen meer middelen om preventief in te grijpen. Ouders van druggebruikers klagen al jaren aan dat er geen thuisbegeleiding bestaat, of dat er te weinig plaatsen zijn in open en gesloten centra waar druggebruikers terecht kunnen voor hulp en verzorging.

 Legale drugs zoals alcohol en nicotine richten op maatschappelijk en gezondheidsvlak méér schade aan dan illegale drugs. " Breezers " (zoete alcoholdrankjes) zouden verboden moeten worden in frisdrankautomaten omdat ze jongeren alcohol " leren " drinken.

 Er is eveneens een toenemende medicalisatie van onze maatschappij : pepmiddelen om het werkritme te kunnen volgen, slaapmiddelen om veranderende werkshifts te verteren. Rilatine om kinderen in de scholen " aandachtig " te houden. Kalmeermiddelen om bejaarden in tehuizen " rustig " te houden.

 De drugs- en farmaindustrie behoort wereldwijd tot de top 3 van meest winstgevende sectoren, samen met wapens en reclame… De PVDA eist de nationalisering van de farma- en drugindustrie en haar verkoops- en distributienetwerk. Zo kan de bevolking een werkelijke controle uitoefenen en de enorme winsten van de sector in volksgezondheid en preventie investeren.

pvda@pvda.be